آه چه سود 

بي خبر از همدگر آسوده خوابيدن چه سود        برمزار مردگان خويش ناليدن چه سود 

زنده را بايد به فريادش رسيد                         ورنه بر سنگ مزارش آب پاشيدن چه سود 

زنده را تا زنده است قدرش بدان                     ورنه بر روي مزارش كوزه گل چيدن چه سود 

زنده را در زندگي دستش بگير                        ورنه مشكي از براي مرده پوشيدن چه سود 

با محبت دست پيران را ببوس                        ورنه بر روي مزارش تاج گل چيدن چه سود 

يك شبي با زنده اي غمخوار باش                   ورنه بر روي مزارش زار ناليدن چه سود 

تا زماني زنده ايم با يكديگر بيگانه ايم               در عزاها روي يكديگر بوسيدن چه سود 

گر تواني زنده اي را شاد كن                        در عزا عطر و گلاب ناب پاشيدن چه سود 

از براي سالمندان يك گل خوشبو ببر               تاج گل ها در كنار همدگر چيدن چه سود 

گر نرفتي خانه اش تا زنده بود                      خانه صاحب عزا شبها خوابيدن چه سود

گر نپرسي حال من تا زنده ام                       گريه زاري و ناليدن چه سود

سالها عيد آمد و رفت نكردي ياد من               جاي خاليه مرا در خانه ام ديدن چه سود

گر نكردي ياد من تا زنده ام                          سنگ مرمر روي قبرم چيدن و رفتن چه سود